หลังจากเหตุการณ์ที่น้องเนลเสียชีวิต เกิดการตั้งคำถามกับตัวเองว่า “เราดำรงชีวิตอยู่อย่างปัจจุบันเพื่ออะไรกันแน่” คำตอบที่มักจะได้ยินบ่อยๆคือ “ชดใช้กรรม”
แต่คำว่า “ชดใช้กรรม” บางอย่างสามารถมองเห็น เช่น “อ่านหนังสือจะได้คะแนนสอบที่ดี” และบางอย่างไม่สามารถมองเห็น เช่น “กรรมที่เกิดจากชาติที่แล้ว ส่งผลมาถึงชาตินี้” ซึ่งอันหลังไม่สามารถปักใจให้เชื่อได้ 100% ว่ามีจริงหรือไม่ จนกระทั่งคำตอบท้ายที่สุดของ “เราดำรงชีวิตอยู่อย่างปัจจุบันเพื่ออะไรกันแน่” ที่สามารถปักใจเชื่อได้ คือ “ใช้ชีวิตทุกวันนี้ให้มีความสุข”
คุยกับต๋องเมื่อคืน ได้ฉุกคิดหลายอย่าง
สุข + สุข + สุข + …. = ทุกข์
หมายถึง ความสุขทุกอย่างมักจะจบลงด้วยความทุกข์ เช่น มีความสุขที่มีรถยนตร์ แต่การจ่ายประกัน, ความเสี่ยงเรื่องอุบัติเหตุ, ฯลฯ เป็นความทุกข์ ดังนั้นสิ่งเหล่านี้ไม่ใช่ความสุขที่แท้จริง
แล้วอะไรคือความสุขที่แท้จริง ?
ไม่มีสุข = ไม่มีทุกข์
หมายถึง ถ้าสุขไม่เกิด ทุกข์ก็จะไม่มี แต่การที่จะเตือนตัวเองอยู่เสมอว่าไม่ทำให้สุขเกิดนั้นยากเหลือเกิน ทุกอย่างอยู่ที่สติทั้งสิ้น สติต้องรู้อยู่ตลอดเวลาว่ากายกำลังทำอะไร, จิตกำลังทำอะไร แต่จิตเร็วมาก หากทำงานหลายสิ่งหลายพร้อมกัน หรือเดินเล่น ก็ไม่สามารถรู้การเคลื่อนไหวของจิตแล้ว
Mon, 11/17/2008 - 13:46
ก็คงต้องดูว่า มันเป็นสุข หรือ สุก ตามบทกลอนนี้ ที่ท่านพุทธทาส เคยเขียนไว้
ความสุข
ความเอ๋ย ความสุข ใครๆทุก คนชอบเจ้า เฝ้าวิ่งหา “แกก็สุข ฉันก็สุข ทุกเวลา” แต่ดูหน้า ตาแห้ง ยังแคลงใจ
ถ้าเราเผา ตัวตัญหา ก็น่าจะสุข ถ้ามันเผา เราก็ “สุก” หรือเกรียมได้ เขาว่าสุข สุขเน้อ! อย่าเห่อไป มันสุขเย็น หรือสุกไหม้ ให้แน่เอยฯ
»
Wed, 11/19/2008 - 00:47
กิเลสทั้งนั้น แหละเพื่อนเอ๋ย
»
Post new comment