เนื้อหาเชื่อมโยงจากบทแรก (เกริ่น) และบทที่สอง (ใจความสำคัญ) ในส่วนของบทที่สาม คือ “วิธีการปฏิบัติเพื่อเป็นอยู่ด้วยความว่าง” เนื้อหามีนิดหน่อยพูดถึงเคล็ดลับเพื่อเตือนจิตของตัวเองอยู่เสมอ ซึ่งจะสำเร็จหรือไม่นั้นขึ้นอยู่กับการกระทำอย่างเดียวเท่านั้น สรุปเนื้อหาทั้งหมดของบทนี้ได้ดังนี้
- สิ่งทุกสิ่งมีความว่าง คือ มีลักษณะแห่งความว่างแสดงอยู่ทั้งนั้น แต่ว่าเรามองไม่เห็น
- ลักษณะจิตที่ไม่ยึดมั่นถือมั่นสิ่งทั้งปวง = ความว่าง แต่ทุกวันนี้มีสิ่งมารบกวนกับจิต (อ่านได้ในบทที่สอง) ทำให้จิตไม่เกิดความว่าง
- ความว่าง = ดับไม่เหลือตัวกู ถ้าปฏิบัติถูกต้องและสมบูรณ์ หมายถึง การปฏิบัติชนิดที่ตัวกูหรือความรู้สึกว่าตัวกูไม่มีทางเกิดอีกต่อไป (ดังนั้นที่ว่ากันว่า “นิพพาน” ไม่ได้หมายถึง ไม่มีการเกิดในชาติภพหน้า แต่หมายถึง ไม่เกิดตัวกู-ของกู ซึ่งอยู่ที่การตีความ)
วิธีการปฏิบัติ มีทั้งหมด 3 วิธี
- ขณะปกติ
- ขณะที่มีอารมณ์มากระทบ
- ขณะที่ระดับจิต (โอกาสจะตายทางร่างกาย)
